Een nieuwe dag is aangebroken en hebben weer als eerst mentoren uur. We lopen allemaal het lokaal in en gaan op onze vaste plekken zitten. James komt achter zijn bureau vandaan en kijkt ons allemaal aan. ‘Laten we vandaag gewoon eens lekker schoolwerk gaan maken dat nog niet afgemaakt is tijdens de andere lessen.’ Iedereen knikt en iedereen pakt wat anders. Rogier zijn hand gaat omhoog. ‘Rogier?’ Zegt James. ‘Wat als je al je schoolwerk af hebt kunnen krijgen tijdens de les?’ James zit na te denken. ‘Dan mag je even iets voor jezelf gaan doen.’ Rogier pakt een leesboek uit zijn tas en begint daarin rustig te lezen. ‘Isabella?’ Ik kijk op uit mijn boeken en zie dat James mij roept. ‘Ja?’
‘Kun je even hier heen komen?’ Emma kijkt mij aan en ik sta op van mijn stoel en loop naar het bureau van James. ‘Ja?’ Vraag ik wat onzeker. ‘Je hebt van de week al een wiskunde les gehad toch?’ Ik knik nogmaals. ‘Had je daar al vragen over?’
‘Als ik heel eerlijk mag zijn heb ik er niet meer naar om gekeken.’ James lacht. ‘Nou dan zou ik zeggen pak een stoel en je boek en dan gaan we er samen even naar kijken?’ Ik lach naar hem en pak mijn spullen van mijn tafel af.

De bel begint te rinkelen. Iedereen pakt al snel zijn of haar spullen en vlucht het lokaal uit. ‘Bedankt allemaal voor het rustige werken en tot de volgende mentoruur.’ Probeert James er nog uit te roepen, maar de meeste leerlingen zijn het lokaal al uit gevlucht. ‘Ik hoop dat de uitleg je een beetje heeft geholpen?’ Vraagt James terwijl ik mijn stoel net wil weg zetten. Ik knik lachend. ‘Ja, ik zal nog wel wat fouten blijven maken, maar oefening baart kunst zeggen ze toch altijd?’ Zeg ik lachend. ‘Zeker weten, met zo’n instelling ga je het ook gewoon halen dat kan niet anders!’ Ik heb de stoel weggelegd en pak mijn boeken om deze op te ruimen in mijn tas. Emma staat in de gang met klasgenoten te praten. ‘Oh! Voor ik het vergeet.’ Zeg ik snel en draai me om naar James die plots achter me staat waardoor ik tegen hem aan bonk met mijn boeken in mijn handen. ‘Sorry! Ik wist niet dat u hier al stond.’ James pakt vlak langs mij iets van de tafel af. Ik ruik een heerlijk luchtje dat hij heeft opgespoten. ‘Maakt niet uit, ik moest even dat papiertje opruimen. Stel je vraag.’ Door de korte aanraking en het heerlijke luchtje die hij op heeft ben ik even vergeten wat ik ook alweer wilde vragen. ‘Euh…’ In eens schiet het in mijn hoofd. ‘Wilt u nog iets voor die extra bijles?’ James schiet in de lach en loopt naar een prullenbak om het papiertje weg te gooien. ‘Nee hoor, dat is echt geen probleem. Mentor uren zijn toch om elkaar te helpen. Mochten we een keer buiten schooluren afspreken trakteer je me maar op een kopje koffie.’ Ik kijk hem lachend aan. ‘Dat is een date.’ Floep ik er zo uit. Ik voel dat ik meteen rood aanloop. ‘Euh..’ James schiet in de lach en wappert met zijn hand dat het al goed is. ‘Ik begrijp je Isabella, ga nu maar gauw naar je volgende les anders kom je nog te laat!’ Ik knik lachend, pak mijn spullen en verlaat het lokaal snel. Ik voel dat James zijn ogen nog op mij gebrand staan.