Ik schud mijn hoofd en houd mijn mobiel strak vast. ‘Ga weg of ik bel de politie.’ Joshua is boos. Ik weet dat hij niet weg gaat en ik bel snel een een twee. ‘Goedeavond wat is uw noodgeval?’
‘Hallo u spreekt met Amy van Veen. Mijn ex staat bij mijn huis en probeert binnen te komen.’ De politieman die ik aan de telefoon heb vraagt mijn adres gegevens en om aan de telefoon te blijven. Als ik Joshua weg zie lopen geef ik dat aan terwijl ik de politie aan de lijn houd. Nog geen minuut later komt hij weer terug en heeft hij een grote steen in zijn handen. ‘Hij heeft een steen in zijn handen.’ Zeg ik snel en voor ik weg kan komen heeft Joshua de steen door mijn ruit gegooid. ‘Klote wijf!’ Schreeuwt hij. Alle glas scherven liggen in mijn woonkamer en ik heb de telefoon laten vallen door de knal waar ik van schrok. Ik ren snel naar de voordeur en trek die open. Ik loop zo tegen Steven aan die net op het punt stond om aan te bellen. Als hij mijn bange gezicht ziet weet hij genoeg. Hij stormt naar binnen en blijft bij de deur staan. Joshua stormt op Steven af en ze raken weer in gevecht. Dit keer ben ik alleen en heb ik niemand als back up. Dan hoor ik sirenes aan komen. Het enige wat ik kan doen is toe kijken hoe de jongens lopen te vechten met elkaar en politie mannen mijn huis binnen stormen om de jongens uit elkaar te halen. Zowel Steven als Joshua worden tegen de muur aan gedrukt. Er komt nog een politiewagen aan en een politievrouw neemt me mee naar binnen. ‘Wie van deze twee heeft u lastig gevallen en uw ruit kapot gemaakt?’ Ik wijs naar Joshua en hij word wit heet. Hij probeert los te komen uit de greep van de politieman maar de man die Steven vast houd gaat snel naar Joshua toe om zijn collega te helpen. Steven loopt snel naar mij toe en slaat zijn armen om me heen. Joshua word meegenomen en hij scheld allerlei scheldwoorden. Een politievrouw stelt wat vragen aan mij, over wat er aan de hand is en waarom dit zo is gebeurd. Ik leg haar alles uit en ze maakt er notities van. ‘We gaan meneer meenemen naar het bureau en hij zal sowieso voor vierentwintig uur vast gehouden worden. Kom alsjeblieft morgen ochtend naar het bureau om officieel aangifte te doen.’ Zegt ze. Ik knik en de vrouw geeft ons een hand en alle politie mensen verlaten mijn huis. Ik kijk naar al het glas dat op de grond ligt en weet niet meer waar ik moet beginnen. Steven belt Bart meteen op en legt de situatie uit. Zij hebben nog in hun garage planken liggen die we voor het raam kunnen doen. Als ik naar het glas toe wil lopen om alles op te ruimen houd Steven me tegen. ‘Niet doen, dat doen wij wel.’ Ik kijk hem ongerust aan. ‘Pak wat spullen je gaat vanavond met mij mee naar huis.’ Ik ben hem dankbaar. Hier nu alleen blijven zie ik echt niet zitten. Ik pak wat kleding en ondergoed en Bart is inmiddels al bij ons en timmert het hout tegen de kapotte raam aan.

De jongens hebben alles opgeruimd en ik heb aan mijn eettafel gezeten, geschrokken door wat er zojuist is gebeurd. Steven kijkt me aan en lacht naar me. We vertrekken daarna naar hun huis. Steven offert zijn bed weer op aan mij. Als hij weg wilt lopen pak ik snel zijn arm vast. Hij kijkt mij vragend aan. ‘Kun je alsjeblieft hier blijven?’ Steven komt naast me zitten en twijfelt. ‘Ik wil niet dat je denkt dat het moet.’ Ik schud mijn hoofd. ‘Het bed is groot genoeg en ik wil niet alleen zijn.’ Steven kleed zich uit en staat in zijn boxer naast me en kruipt snel onder de dekens. Ik kleed me ook uit en sta met mijn rug naar hem toe, ik doe een t-shirt aan dat ik heb meegenomen van huis en kruip naast hem in bed. We liggen beide op onze rug. Het voelt een beetje gek om in eens naast een andere man te liggen maar het voelt wel goed. Ik draai me op mijn zij en kijk hem aan. Steven kijkt mij ook lachend aan en ik voel een goede spanning. Ik kom omhoog en ga dichter naar Steven toe. Ik begin hem te zoenen en hij doet hetzelfde. Ik voel me helemaal warm worden van binnen. Ik kruip boven op hem en we beginnen nog inniger te zoenen. Zijn handen gaan over mijn lichaam en mijn handen over die van hem. Al snel duwt Steven me zachtjes van hem af. ‘Niet doen Amy, niet nu.’ Ik kijk hem vragend aan. Ik dacht dat hij dit ook wilde. Ik kruip snel van hem af en draai mijn rug naar hem toe, ik schaam me. Heb ik het dan allemaal verkeerd begrepen? Steven legt zijn hand op mijn arm en kruipt tegen me aan. ‘Het is niet dat ik niet wil, ik wil heel graag…’ Hij stopt even met praten en draait mij om naar hem. ‘…Maar niet nu, je hebt zoveel mee gemaakt de afgelopen dagen. Ik wil daar geen misbruik van maken.’ Ik krijg een rode kleur en lach naar hem. Hij heeft gelijk, als je nu seks gaat hebben met hem krijg je daar zelf misschien later ook wel spijt van. Ik draai mijn rug weer naar hem toe en pak zijn hand vast en trek die over mij heen. Daar liggen we dan lepeltje lepeltje. Een jongen die heel graag zou willen maar zijn gevoelens in bedwang houd door de situatie waar ik nu in zit.