Deel negen

Ik schiet in de lach en laat hem lekker zijn gang gaan. De mevrouw komt weer terug met een milkshake en geeft deze aan James. ‘Dankuwel.’ Zegt hij vriendelijk tegen haar. Ik bekijk hem vanuit mijn ooghoeken of hij haar zit na te kijken maar dat doet die niet. Ik neem nogmaals een slokje van mijn milkshake. Hij keert zich naar mij toe. ‘En heb je toevallig ook een vriend?’ Ik verslik me in mijn milkshake van die vraag en begin uitbundig te hoesten. James staat direct op en klopt zachtjes op mijn rug. Nadat ik gestopt ben met hoesten gaat hij weer rustig zitten. ‘Zo erg was die vraag toch niet? Of mag ik dat niet vragen.’ Hij kijkt me op een speelse manier aan. ‘Vragen staat altijd vrij maar of je er antwoord op krijgt is wat anders.’ Zeg ik plagend terug als ik ben bijgekomen van de hoestbui. Hij blijft me maar vragend aankijken, waardoor ik besluit antwoord te geven. ‘Nee, ik heb geen vriend.’ James kijkt me verbaasd aan. ‘Hoe is dat nou mogelijk? Zo’n leuke meid als jij en dan geen vriend hebben?’ Ik trek mijn schouders op. ‘Ik ben een echte huismus, kom eigenlijk niet zoveel buiten.’
‘Heb ik hier dan een primeurtje dat je buiten bent?’ Hij zit me te plagen en ik merk het aan alles. Mijn hart maakt af en toe rare sprongetjes. Dat kan ik toch niet doen! Hij is mijn mentor, ondanks zijn mooie looks kan ik niets met deze man. ‘Misschien.’ Antwoord ik zachtjes terug. ‘En jij dan?’ Antwoord ik scherp terug. Die vraag had hij niet aan zien komen want hij schrikt een beetje. ‘Nee, single.’ Ik kijk hem vragend aan. ‘Hoe is dat dan mogelijk? Ik ben nog hartstikke jong…’ Ik krijg niet de tijd om mijn zin af te maken of James stapt er tussen. ‘Oh dus je wilt zeggen dat ik oud ben?’ Ik schiet in de lach. ‘Als je me nou uit laat praten dan had ik gezegd en jij bent een jong volwassen man en dan geen vriendin hebben.’ James schiet in de lach. ‘Je weet het mooi te brengen.’ Is zijn antwoord. ‘Maar nee ik heb geen vriendin. Een jaar geleden wel hoor maar dat is uitgegaan.’
‘He wat jammer om te horen, dan wordt het tijd om weer eens te gaan daten.’ James stikt nu bijna in zijn drankje maar niet zo erg als ik. We kijken elkaar even aan en dan kijk ik verlegen weg. ‘Ik ben nog geen leuke dame tegen gekomen van mijn leeftijd.’ Antwoordde hij en we kijken elkaar aan. Het stukje “van mijn leeftijd” liet hij wel heel duidelijk horen, of was dit iets wat ik mij in verbeelden. ‘Heb je wel eens een vriendje gehad?’ Ik sla nu helemaal rood aan. Wat een gesprek om te hebben met je mentor, hoe moet ik hier nu op antwoorden. Als hij weet dat ik geen vriend heb gehad dan weet die dat ik nog maagd ben en dat wil ik niet. ‘Ja, ook zo’n jaar geleden ofzo.’ Lieg ik. James blijft me knikkend aan kijken. ‘Oké!’

Na weer dik twee uur gekletst te hebben besluiten we dat het tijd is om afscheid te nemen. ‘Heb je je fiets al laten maken?’ Vraagt hij nog snel. ‘Nee, ik heb mijn moeders fiets kunnen lenen en ik ga hem morgen maar even naar de fietsenmaker brengen.’ James knikt goedkeurend. ‘Dat lijkt me een strak plan.’ Ik steek mijn hand op en een mevrouw komt onze kant op. ‘Ik zou graag willen betalen.’ De vrouw knikt en pakt onze tafel erbij op haar machine. ‘Twee milkshakes en twee colaatjes toch?’ Ik knik. ‘Dat is dan acht euro vijfenveertig.’ Ik pak mijn geld en betaal netjes. Ik zie in mijn ooghoeken dat James zijn geld wilt pakken maar dit keer ben ik sneller. ‘Laat de rest maar zitten.’ Antwoord ik nog vriendelijk naar de mevrouw en ze bedankt me heel blij. ‘Nou dank je wel Isabella, heb je me toch nog kunnen trakteren.’
‘Inderdaad!’ We staan wat onnozel tegenover elkaar. ‘Nou tot op school! En bedankt voor je gezelschap.’ Zeg ik tegen James. ‘Geen enkel probleem jij ook bedankt!’ Na elkaar gedag gezegd te hebben scheiden onze wegen en gaan we ieder ons eigen pad.

Plaats een reactie