Nadat de film is afgelopen is het al pikken donker. Ik pak mijn mobiel en zie dat mijn moeder me heeft gebeld. ‘Shit ik zou mijn moeder laten weten of ik thuis eet of niet.’
‘Wil je al naar huis?’ Ik trek mijn schouders op. ‘Wil jij dat ik al naar huis ga?’ James schud vastberaden zijn hoofd. ‘Wat heb je gezegd tegen je moeder?’
‘Dat ik bij Emma ben en allemaal meiden dingen ga doen.’
‘Bel haar dan maar snel terug voor ze Emma belt.’ Daar heeft hij gelijk in. Voor ik mijn moeders nummer kan bellen gaat mijn mobiel al af en heb ik een bericht van Emma. ‘Te laat…’ Ik open het bericht van Emma.

Emma: Ik weet niet wat jij tegen je moeder hebt gezegd, maar breng mij de volgende keer ook even op de hoogte! Ik heb je uit de problemen kunnen halen maar ik wil details dame! Ik heb gezegd dat je even lag te slapen en daarom je telefoon niet opnam. Dus bel haar beter snel terug als je kan.

Ik: Sorry Em! Dankje! Kan ik zeggen dat ik vanavond bij je slaap eventueel?

Emma: Als je veilig bent wel, ben je veilig?

Ik: Ja! Dankje!

Emma: ❤

Ik moet lachen om de berichten die Emma mij stuurt, altijd zeker weten dat je veilig bent. Dat was altijd een regel bij ons anders zouden we elkaar uit de shit halen. ‘Ik moet mijn moeder even bellen.’ James knikt. ‘Wat gaan wij doen?’
‘We kunnen nog uit eten gaan?’ Ik vind dat een goed idee, maar daarna? Slaap ik thuis of niet. Ik moet het weten voor ik ga vragen of ik bij Emma kan slapen. Ik besluit het gewoon niet te vragen en ik zie het wel. Ik loop even van James weg en zie dat hij zelf ook even zijn mobiel erbij pakt. ‘Hey Isa.’ Hoor ik mijn moeder iets geïrriteerd zeggen. ‘Sorry mam, ik was in slaap gevallen en ben helemaal vergeten te zeggen dat ik hier zou blijven eten.’
‘Dat heb ik gemerkt ja. Blijf je daar ook slapen?’ Mijn moeder klinkt al wat rustiger aan de telefoon. ‘Als jij dat goed vindt lijkt me dat gezellig. Dan ben ik morgen weer ergens thuis.’
‘Dat is prima, volgende keer wel wat eerder bellen hé?’
‘Ja mam, het spijt me echt.’
‘Oké, ik zie je morgen. Fijne meiden avond en ik zie je wel thuis verschijnen.’ We gaven elkaar een kus geluid door de telefoon heen en ik hang op. Ik zie dat James nog aan het bellen is. Ik blijf staan waar ik sta, hij geeft mij ook de ruimte om mijn telefoontje te plegen. Na een paar minuten zie ik dat hij mijn kant op komt en kijkt me lachend aan. ‘Gelukt?’ Ik knik lachend. ‘Gelukt.’
‘We kunnen weer terug gaan naar waar we vanmiddag waren?’ Ik vind dat een goed idee.