David heeft inmiddels 3 nachten bij mij geslapen en in de afgelopen dagen is er helemaal niets gebeurd. Ik vraag me af of ik langzaam gek aan het worden ben en dat ik daarom dingen zie die er misschien niet zijn. Ik ben al vroeg wakker en ik heb over drie uur een sollicitatiegesprek bij een nieuw bedrijf. David ligt nog te slapen en ik bekijk hoe hij slaapt, terwijl ik zijn gezicht bekijk hoor ik iets omvallen in de woonkamer. Omdat de afgelopen dagen niets is gebeurd ga ik ervan uit dat Maikey iets omgooit. Ik sta op uit bed en loop richting de woonkamer. Nog voor ik de deur open kan doen voel ik dat mijn arm haren recht overeind gaan staan en iets van binnen zegt mij dat ik niet open moet doen. Ik loop naar de slaapkamer en maak David wakker. ‘Mmh?’ Hij kijkt me slaperig aan. ‘Ik hoorde iets in de woonkamer en ik durf niet alleen te kijken.’ Hij gooit de deken van zijn lichaam af en doet zijn benen over de rand van het bed. Hij wrijft even de slaap uit zijn ogen en dan horen we weer iets in de woonkamer. We kijken elkaar geschrokken aan want het lijkt alsof er een kastje geopend word. David staat meteen op en houd zijn vinger voor zijn mond, blijkbaar vertrouwd hij het ook niet. Hij loopt vooruit en ik loop vlak achter hem aan, want ik blijf echt niet in mijn eentje ergens achter. Als je dat doet in horror films gebeurd er altijd wat met iemand die alleen is. We staan bij de deur en luisteren of we nog iets horen. Niet veel later lijkt er nog een kastdeur open te gaan en weer dichtgeslagen word. Ik spring een klein beetje omhoog van de schrik maar ik houd me verder stil. David kijkt me even vragend aan en ik trek mijn schouders op. Hij laat zien met zijn vingers dat hij gaat aftellen. Eerst zie ik drie vingers, dan twee en dan één. Hij gooit de deur open en blijft stil staan bij de deuropening. Ik kijk langs zijn lichaam mee de woonkamer in. Maikey kijkt ons vragend aan. ‘Ik zie niets.’ Ik kom achter zijn lichaam vandaan en bekijk de woonkamer, ik kan er op dit moment niet achter komen waar het geluid vandaan komt. ‘We hebben toch echt iets gehoord, jij toch ook?’ David knikt. ‘We kunnen niet beide gek worden.’ En nu schud hij zijn hoofd. ‘Ik ga me even aankleden en dan kom ik terug.’ Ik knik. Ik loop de keuken in en zet het koffie apparaat aan. Ik pak twee mokken uit het kastje dat boven de keuken hangt en sluit deze weer, ik leg de mokken bij het koffie apparaat en draai me om nog wat suiker te pakken knal ik bijna met mijn hoofd tegen het kastje aan waar ik zojuist twee mokken van gepakt heb. ‘David?’ Piep ik eerst omdat ik er geen harder geluid uit kan krijgen maar als ik merk dat hij dat niet gaat horen schreeuw ik harder zijn naam. Ik doe ondertussen een stap naar achteren en loop naar de deur. David komt meteen naar me toegerend, in alleen zijn joggingbroek, en kijkt me vragend aan. ‘Ik had net twee mokken gepakt en het kastje gesloten… Toen ik me omdraaide stond het kastje weer open! Ik stootte bijna mijn hoofd ertegen.’
‘Heb je hem niet gewoon open gehouden?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nee!’ Zeg ik lichtelijk geïrriteerd. David loopt naar het kastje toe en sluit deze weer, hij doet een stap naar achteren en we blijven beide naar het kastje kijken, uiteraard gebeurd er niets. Als David zijn schouders op trekt en weer richting de woonkamer loopt schieten alle keuken kastjes en lades open. Ik geef zo’n harde schreeuw dat David direct omdraait en nog net kan zien wat er gebeurd. ‘Oké, ik geloof dat hier iets aan de hand is.’ Ik kijk hem met grote ogen aan en kan slechts knikken. ‘Jij gaat je spullen pakken en we gaan hier weg.’ Ik loop naar de slaapkamer en ik pak een weekend tas die ik vol gooi met kleding. Als ik me omdraai zie ik David in de deuropening staan, ik krijg een schok door mijn lichaam van de schrik. ‘Ik wil me ook graag verder aankleden.’ Zegt hij als er een korte stilte is. Ik knik. Ik gooi mijn tas verder vol met spullen, ik loop langs hem en ga naar de badkamer waar ik even stil blijf staan bij de opening van de deur, veel te bang dat de douchegordijnen weer in beweging gaan komen. Ik adem diep in door mijn neus en blaas het rustig weer uit. Ik pak mijn tandenborstel en nog wat verzorgingsspullen en verlaat de badkamer dan zo snel mogelijk. David is alweer verdwenen uit de slaapkamer, dat heeft hij stiekem en zachtjes gedaan. Ik kleed me snel om in normale kleding en loop daarna met mijn overvolle weekend tas naar de woonkamer en ik zie dat David alle kast deurtjes in de keuken sluit. Maikey kijkt mij vragend aan. ‘Kom jongen we gaan hier weg.’ Ik loop naar de hal en doe Maikey zijn riem om.

Als we bij David thuis aangekomen zijn laat ik Maikey los en die gaat meteen op verkenning uit. Het voelt hier veel rustiger, ik kan het gevoel niet echt uitleggen maar het voelt hier beter aan. Ik ga op de bank zitten en het voelt alsof alle energie uit mij is gekropen. ‘Wil je wat te drinken?’ Ik knik en leg mijn tas naast de bank neer waar ik daarna zelf op neer plof. David komt met wat water aan zetten en ik drink het in één teug leeg. ‘Ik weet niet wat er aan de hand is, maar misschien kun je contact opnemen met die mensen waar je het doosje van gekocht hebt?’ Ik knik, dat is misschien wel een goed idee. Misschien kunnen zij mij verder helpen in wat te doen. ‘Ik moet me nu alleen klaar gaan maken voor mijn sollicitatie.’ David knikt. Hij staat op pakt mijn tas van de grond en loopt voor me uit. In eerste instantie loopt hij naar de logeerkamer maar ik wil niet alleen slapen. ‘Uhm..’ David kijkt me vragend aan. ‘Kan ik alsjeblieft bij jou slapen?’
‘Als jij dat wilt, tuurlijk.’ Hij draait zich om naar zijn eigen slaapkamer en legt daar mijn tas neer. ‘Dankje! Ik wil gewoon nog niet alleen slapen.’
‘Dat kan ik me voorstellen!’ Hij verlaat daarna de kamer en ik begin me klaar te maken voor mijn sollicitatie. Als ik terug de woonkamer in kom kijkt Maikey me blij aan. David komt uit de keuken naar de woonkamer toe en bekijkt me van top tot teen. ‘Zo.. dat ziet er goed uit!’ Ik voel dat ik een rode gloed begin te krijgen. ‘Dankje.’ Zeg ik snel en ik draai me om naar Maikey die op de bank ligt. ‘Mag Maikey eigenlijk wel op de bank liggen?’
‘Ja hoor, geen probleem.’ Ik buk me iets naar voren geef Maikey een kus op zijn kop en draai me dan om naar David. ‘Oké, ik kan zo prima naar een sollicitatie toch?’ David knikt goedkeurend. ‘Daar is niets mis mee.’ Ik lach naar hem. ‘Wens me succes en denk aan mij!’
‘Ik denk altijd aan je en ik wens je succes, maar dit moet goed komen!’ Hij geeft me een snelle knipoog en ik loop daarna op hem af, geef hem een snelle knuffel en hij geeft me een kus op mijn voorhoofd. Daarna verlaat ik het huis en ga ik richting mijn sollicitatie.