In de avond komt David thuis en heb ik gezorgd voor het avondeten. ‘Hey, wat een verrassing.’ Zegt hij blij. ‘Ik ben zo blij dat ik bij je mag blijven, dus ik dacht ik verras je door voor je te koken.’ David lacht naar me en knikt goedkeurend. ‘Daar ben ik echt super blij mee.’ Ik leg alles op de eettafel neer en we schuiven daar meteen aan. David vraagt meteen hoe mijn sollicitatie is gegaan en ik laat hem weten dat ik het gevoel heb dat het wel goed komt. Daarna vertel ik pas wat er daarvoor allemaal is gebeurd met de lift en dat ik het idee heb dat ik nu heb gesolliciteerd in het gebouw waar de moord is geweest. David geeft aan zich daar wel druk over te maken, wat ik eigenlijk zelf ook doe. Ze weten nog steeds niet wie het heeft gedaan en ik wil niet dood eindigen. Dus ik moet er zelf ook nog maar eens goed over nadenken wat ik precies wil. Als we klaar zijn met eten ruimen we alles op en zorgen meteen dat het netjes is. Daarna ploffen we beide op de bank. David zet de tv aan en ik pak mijn mobiel erbij en leun tegen David aan. Het voelt een beetje alsof we een koppel zijn. David en ik zijn al jaren vrienden en ik heb hem eigenlijk nooit anders bekeken. Als ik opmerk dat ik een mail heb ontvangen kijk ik meteen wat het is, zodra ik zie dat het van dat bedrijf is dat ik eerder vandaag een mailtje heb gestuurd schiet ik omhoog. ‘Ze hebben me terug gemaild!’ David kijkt me vragend aan. ‘Ik heb dat bedrijf van die cursed box een mailtje gestuurd. En ze hebben geantwoord.’ Ik open de mail en lees het door.

Geachte  mevrouw van Dijk,

Bedankt voor uw mail. Helaas kan ik u niet exact vertellen wat u moet doen in zo’n situatie. De cursed boxen worden altijd geleverd met een briefje en ik wil u dan ook vragen deze echt door te lezen. Uiteraard was het nooit de bedoeling dat u de cursed box opent, dit is ook wat op het briefje zal staan. Ik wens u veel sterkte en succes toe.  Moge god met u zijn.

Met vriendelijke groet,
John Snoop.

Ik slik, de brok die in mijn keel is gekomen, weg en lees de mail nog een keer. Daarna druk ik de mobiel in de handen van David. Als hij klaar is met lezen kijk ik hem gespannen aan. ‘Zie je nou wel, er was wel een briefje. Ik snap niet dat hij ineens verdwenen is.’ David schud zijn hoofd. ‘Ik zag echt niets liggen onder het bed. Misschien moeten we nog een keer gaan kijken?’ Ik twijfel, het is al avond en het begint donker te worden, is dat niet vragen om problemen? ‘Wil je dat nu doen?’
‘Als de enige manier is om dit te stoppen moeten we het briefje hebben en zien wat erop staat.’ Ik knik, ik voel me meteen nerveus worden. De gedachten dat ik terug naar mijn huis moet waar van alles gebeurd maakt me steeds nerveuzer.

We staan beneden voor de deur en ik ben super nerveus om naar binnen te gaan. ‘Kom, we gaan!’ Ik knik twijfelend. Ik doe de sleutel in de beneden deur en we lopen daarna de trappen omhoog om bij mijn huis te komen. Als we er zijn begint mijn hart enorm hard te kloppen. Ik adem diep in door mijn neus en rustig uit door mijn mond. ‘Wij kunnen dit.’ Zeg ik zachtjes. Ik doe de sleutel in het slot en open de deur. De stinkende geur slaat ons meteen in het gezicht. ‘Mijn hemel!’ Roept David meteen. Ik hou mijn hand voor mijn neus in de hoop dat dat de geur wat minder aanwezig maakt. ‘Wat een lucht!’ Ik sluit de deur achter me dicht en we lopen de woonkamer in waar ik meteen deodorant de lucht in spuit. ‘Kom laten we naar de slaapkamer gaan.’ David knikt. Ik ga meteen op mijn knieën om nogmaals onder het bed te kijken. Omdat het nogal donker is pak ik mijn mobiel en schijn ik onder het bed. ‘Kijk daar ligt die!’ David loopt naar de andere kant van het bed en kijkt met me mee. ‘Ik zweer dat die er niet lag toen ik keek!’
‘Pak jij hem?’ Vraag ik en ik kijk David aan via de onderkant van het bed. Ik zie dat hij een beetje twijfelt, maar uiteindelijk steekt hij zijn hand uit naar het briefje en met veel moeite krijgt hij die te pakken. Dit keer zie ik geen enge dingen. We staan beide op en gaan naar de achterkant van mijn bed waar we plaats nemen en lezen samen het briefje.

warning!
Do not open this box. You have to deal with dangerous and evil spirits trapped in this box. As soon as you open this box you let go of these spirits and they can cause you harm.

We are not responsible for what happens if you do. If you have opened the box then you can get bad dreams, have things moved around and many more things. In the worst case, you or someone else can be taken over and they want to keep the body.

If you want to stop this you will have to put the object(s) back in the box with nails and candle wax. If there is more then one object in the box, when you opened it, both should put back in the box otherwise it will not stop! Burning the objects is also an option but does not guarantee that it will stop.

Na het gelezen te hebben raak ik lichtelijk in paniek. ‘Ik heb nog maar één van de poppetjes!’ Zeg ik en ik kijk David met grote ogen aan. Ik weet nu niet zo goed wat ik moet doen. Je moet beide objecten terug in de doos doen anders zal het niet stoppen. ‘De dromen zijn al begonnen, ik heb ze regelmatig en dat dingen verplaatsen niet zo zeer maar wel dat dingen geopend worden.’ David knikt slechts, hij is erg stil. ‘Weet je zeker dat jij niet een poppetje hebt meegenomen perongeluk?’ Vraag ik aan David. Hij schud snel zijn hoofd. ‘Je hebt gezien dat ik deze terug heb gedaan in het doosje. Waarom zou ik zo’n ding mee naar huis nemen!’ Zegt hij lichtelijk geïrriteerd. Ik trek mijn schouders op. Ik laat mijn hoofd hangen en ik voel me machteloos. Waar kan dat stomme poppetje heen gegaan zijn, het kan niet zomaar verdwenen zijn. Ik sta op en loop naar het doosje toe en pak deze op. Ik bekijk nogmaals de binnen kant maar er zit echt maar één poppetje in. ‘Wat nu?’ Vraag ik hopeloos. Ik voel dat David zijn hand over mijn rug wrijft, ik heb het gevoel dat hij ook niet zo goed weet wat hij hiermee moet.