Ik raak uit mijn roes en luister naar wat er zojuist gezegd word op de televisie. Ik zet het geluid van de televisie zelfs harder zodat ik niets kan missen. ‘…Het ziet er naar uit dat er een moord is gepleegd in één van de kantoor panden.Lees meer »
Deel 4
‘Marnie, kun jij even naar mevrouw van Hoogen lopen, ze wilt je wat vragen.’ Ik knik en laat een kleine, zachte, zucht ontsnappen. Terwijl ik naar de juiste verdieping loop denk ik terug aan wat er een week geleden is gebeurd.Lees meer »
Deel 3
Als ik boven aan kom sla ik de deur dicht en blaas ik mijn ingehouden adem uit. Ik voel me super gespannen. Wat is er zojuist gebeurd? Dat van de straatverlichting is echt gebeurd.Lees meer »
Deel 2
De geur die er vanaf komt slaat ons in het gezicht. Ik kijk David geschrokken aan. ‘Mijn hemel wat is dat voor lucht!’ Roept hij uit. Ik trek mijn schouders op en als we de deksel van het doosje er af halen zien we twee poppetjes in het doosje zitten.Lees meer »
Deel 1
Terwijl ik een YouTube filmpje zit te kijken op de bank gaat de deurbel. Ik schrik er van want ik had niet verwacht dat de deurbel zou gaan. Laat ik nou net een YouTube filmpje zitten kijken van iemand die een cursed box aan het openen is.Lees meer »
Het nieuwe verhaal?
Ik zou jullie vertellen wat nu precies mijn plannen zijn aangezien ik nog helemaal geen nieuw verhaal heb klaar liggen. Ik heb genoeg ideeën en ik wil deze ook zeker uitwerken. Nu kan ik dit op meerdere manieren gaan doen.
- Ik kan eerst nu een heel verhaal gaan uittypen en dan als deze klaar is weer online plaatsen, wat wel inhoud dat er voorlopig nog even niets online komt. Dat vind ik aan de ene kant zelf wel erg jammer, aangezien ik nu weet dat er toch wel een aantal mensen zijn die mijn verha(a)l(en) lezen! Die mensen moet je vasthouden natuurlijk.
- Ik kan nu zo uit mijn hoofd elke keer een stuk online zetten. Ikzelf heb nog geen idee waar de “inhoud” van het verhaal heen gaat. Ik heb, uiteraard, wel mijn ideeën hoe ik het verhaal wil laten lopen. Als ik het op deze manier zou doen zouden zelfs jullie nog bepaalde dingen kunnen inbrengen in het verhaal, want het verhaal is nog niet geschreven en ik bedenk het allemaal ter plekken. Maar ik kan niet beloven dat ik er elke dag een stukje van uit kan brengen! Ik zal natuurlijk mijn best doen om dit wel te doen maar als je een keer geen inspiratie hebt houd het snel op!
Ik ben heel erg benieuwd naar jullie mening, wat spreekt jullie het meeste aan? Mij lijkt het een hele leuke en spannende uitdaging om een verhaal nu uit mijn “duim te zuigen” en voor jullie online te zetten. Maar ik heb geen idee hoe vaak en hoe lang het verhaal überhaupt duurt. Of het lange stukken of korte stukken gaan worden etc.
Laat mij jullie mening weten?! Ik zou graag meer interactie met jullie als mijn lezers willen hebben!
Feedback, tips en meningen ♥
Aan elk verhaal komt een eind en zo ook aan dit tweede verhaal Stalkerige Ex. Uiteraard ben ik super nieuwsgierig naar jullie mening, stel ik opbouwende kritiek altijd op prijs en tips zijn ook altijd welkom.
Bij mijn vorige verhaal had ik al aangegeven dat ik met een nieuw verhaal bezig was of dat ik deze af had. Binnen kort zal ik jullie meer vertellen over mijn aankomende plannen, hopelijk ergens aankomende week.
Mocht je dit verhaal of mijn vorige verhaal leuk vinden en ken je nog mensen die dit ook spannend zouden vinden om te lezen vraag ik uiteraard om het te delen! Daar help je mij enorm mee.
Voor nu bedankt voor het lezen van mijn tweede verhaal, ik stel het enorm op prijs! Iedereen die mee leest. En binnen kort zal ik wat meer vertellen hoe en wat! Nog heel even geduld.
Liefs,
Stephanie.
Deel drieënvijftig
Ik ben nog niet klaar om afscheid te nemen, hem los te laten. Maar zijn ouders laten weten dat het goed is. Bart trekt me voorzichtig naar achteren en de verpleegkundigen nemen hem mee.Lees meer »
Deel tweeënvijftig
Ik word wakker van een piepend geluid en zorg ervoor dat dit stopt. Ik draai me om in mijn bed en zie dat het naast mij leeg is. Even ontstaan er wat tranen in mijn ogen. Vandaag is het mijn verjaardag en door wat er vorig jaar allemaal is gebeurd voel ik me totaal niet jarig. Lees meer »
Deel eenenvijftig
‘Sorry mevrouw u kunt niet mee. Wacht alstublieft in de wachtkamer, de dokter komt langs wanneer hij klaar is.’ De deur word voor mijn neus gesloten en ik zie Steven een kamer in gaan. Lees meer »