Ik ben nog niet klaar om afscheid te nemen, hem los te laten. Maar zijn ouders laten weten dat het goed is. Bart trekt me voorzichtig naar achteren en de verpleegkundigen nemen hem mee.Lees meer »

Ik word wakker van een piepend geluid en zorg ervoor dat dit stopt. Ik draai me om in mijn bed en zie dat het naast mij leeg is. Even ontstaan er wat tranen in mijn ogen. Vandaag is het mijn verjaardag en door wat er vorig jaar allemaal is gebeurd voel ik me totaal niet jarig. Lees meer »

‘Sorry mevrouw u kunt niet mee. Wacht alstublieft in de wachtkamer, de dokter komt langs wanneer hij klaar is.’ De deur word voor mijn neus gesloten en ik zie Steven een kamer in gaan. Lees meer »

Zijn ouders staan meteen op en ik kom bij ze staan. De dokter kijkt mij aan. ‘U bent zijn zus?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nee, zijn vriendin en ik was bij het ongeluk.’ Hij kijkt Stevens ouders aan en zij knikken dat ik erbij mag zijn. Lees meer »

Als we het ziekenhuis in komen word Steven met spoed meegenomen. Ik mag niet mee en moet achterblijven. Een verpleegster loopt op mij af en kijkt me aan. ‘Loopt u maar even met mij mee.’ Ik loop achter de vrouw aan en sta helemaal te trillen, ik krijg het maar niet onder controle. Lees meer »

We hebben nog een uur te gaan en rijden op de snelweg. Steven rijd behoorlijk snel en nog steeds vind ik het af en toe erg spannend. Echt communiceren kunnen we niet aangezien ik hem toch niet kan verstaan en ik denk andersom ook niet. In eens hoor ik een luid getoeter achter me en ik kijk om. Lees meer »

‘Oh deze is echt super leuk!’ Steven knikt en geeft me een kus. ‘Dat is die zeker!’ Ik stap van de motor af zodat Steven deze naar de straat kan brengen en dan loop ik zwaaiend van Lyn, Roy en Bart weg. Lees meer »

Ik hoor de deur piepend open gaan en ik kijk naar de deur. Ik zie Steven en Bart binnen komen met een klein taartje en een kaarsje dat brand. ‘Happy birthday to you! Happy birthday to you…’ Steven en Bart zingen in volle glorie een verjaardagslied en ik word er helemaal vrolijk van. Lees meer »

Als ik bij Joshua in de straat kom begint mijn hart heel hard te kloppen. Mijn mobiel gaat af en zie dat Steven mij belt. Ik zet mijn telefoon op stil en loop naar de deur van Joshua. Ik bel aan. Mijn hart gaat steeds harder en sneller kloppen. Lees meer »

Ik word wakker in de logeer kamer van Lyn. Ik heb Steven al een week niet gesproken. Steven heeft me wel een paar berichten gestuurd maar ik heb er niet op gereageerd. Bart en de jongens hadden nooit in gevecht moeten gaan. Lees meer »