zevenendertigduizend honderdendrieëndertig woorden zijn er gebruikt in dit verhaal en twintig hoofdstukken! Vijf dagen waren er slechts nodig om dit verhaal te schrijven, zoveel inspiratie had ik, zolang zat ik al met dit verhaal in mijn hoofd. 😄

Voor iedereen die mijn verhaal heeft gevolgd, gelezen, geliked en reactie’s hebben achter gelaten, heel erg bedankt! ♥♥ Zoals jullie weten heb ik ook al een nieuw verhaal geschreven en ik zit er heel hard over na te denken om dit verhaal ook gewoon te publiceren op mijn website. 😊

Nu het verhaal afgelopen is ben ik natuurlijk heel erg benieuwd naar jullie meningen, feedback en eventuele tips om mijn schrijven te verbeteren. Daarom een paar vragen waar ik zelf heel nieuwsgierig naar ben.

• Wat vonden jullie van mijn schrijf style?
• Wat vonden jullie van de opbouw, was dit een prettige opbouw of duurde het te lang?
• Waren de upload dagen en tijd goed?
• Zou ik dit vast moeten houden als ik mijn tweede verhaal ga uploaden of zou je het liever anders willen zien?

Mocht je het verhaal leuk vinden deel het dan vooral met vrienden en familie! Dat zou ik namelijk heel erg waarderen!

Nogmaals heel erg bedankt voor alle support! 😍

En hopelijk tot in het volgende verhaal! 😄

‘Och dat klopt!’
‘Kan je ons vertellen wat er allemaal is gebeurd?’ Ik kijk iedereen aan in de kamer. Ik wil niet alles vertellen waar mijn ouders bij zijn. Ik kijk mijn ouders aan en de politieman kijkt met me mee. ‘Zou u misschien zo vriendelijk willen zijn om anders even te wachten op de gang?’ Lees meer »

Ik word wakker door allemaal piepende geluiden. Ik ben alleen op een kamer en ik kijk rustig om me heen. Ik ben in het ziekenhuis. Een deur gaat open en mijn moeder komt binnen. We kijken elkaar aan en ze kijkt verbaasd. Lees meer »

‘James alsjeblieft! Geef me een laatste zoen.’ Ik voel een trilling in mijn stem maar James lijkt het niet op te vallen. Hij legt het pistool terug op kastje en komt naar me toe. Hij pakt mijn gezicht vast, sluit zijn ogen en begint me te zoenen. Lees meer »

James loopt boos heen en weer voor het bed waar ik op zit. Hij gaat met zijn handen door zijn haar en stopt met lopen. Ik blijf hem aankijken. ‘Wat was dat gisteren?!’ Ik durf niets te zeggen. ‘Waarom hebben we seks als je vervolgens de politie gaat bellen?’ James lijkt in de war te zijn van mijn acties. Lees meer »

Ik laat één van mijn handen langs zijn gezicht gaan. Hij sluit voor een seconde zijn ogen. Het liefst geef ik hem nu een enorm harde duw waardoor hij keihard ergens tegenaan valt maar ik weet dat dat niet verstandig is. Lees meer »

‘Wat voor dag is het vandaag?’
‘Woensdag.’ Ik denk terug aan wat voor dag het was dat hij mij mee nam. Maandag was de eerste dag weer dat ik naar school ging. ‘Ik ben hier al twee dagen?’ James schuift het eten en drinken dichterbij. ‘Ga je eten of drinken?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Waar ben je bang voor?’ Lees meer »

Ik word wakker en ik heb het gevoel alsof ik een winterslaap heb gedaan. Ik voel dat mijn handen vast zitten en dat ik op mijn zij lig. Ik schiet spontaan klaar wakker. Ik kijk om me heen om te zien waar ik ben maar ik herken niets. Lichtelijk raak ik in paniek. Als ik bijna wil gaan schreeuwen zie ik James aan komen, ik houd me in. Lees meer »

Alle lessen zijn weer geweest en Emma is al eerder naar huis gegaan vandaag omdat ze een tandartsen afspraak heeft. Ik sta bij mijn locker en bijna de hele school is leeg. Het is zo lekker rustig nu. Ik sluit mijn kluisje. Ik loop richting de fietsenstalling en bedenkt me dan dat ik niet met de fiets ben gekomen.Lees meer »

Ik ben een week thuis geweest en voel me gelukkig al weer stukken beter wat betreft de pijn. Ik heb nog steeds mijn ouders niet verteld dat ik zwanger was. En mijn vader is ook nog steeds thuis. Ik heb besloten me daar niet meer mee te bemoeien, de hele situatie tussen hem en mijn moeder. Lees meer »